STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гронка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гро́нка мн. гро́нкі |
| Родны каго? чаго? |
гро́нкі мн. гро́нак |
| Давальны каму? чаму? |
гро́нцы мн. гро́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
гро́нку мн. гро́нкі |
| Творны кім? чым? |
гро́нкай, гро́нкаю мн. гро́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гро́нцы мн. гро́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
hronka — беларуская лацінка
Слова гронка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гронка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грос + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гро́начка (8)
(11) вебстаро́нка ‹
› гроначкападо́бны (15)
(11) падстаро́нка ‹
› гро́нінгенскі (12)
(7) абро́нка ‹
› гро́нкавы (8)
(8) бядро́нка ‹
› гронкакве́ткавы (14)
(7) шпро́нка ‹
› гронкакве́тны (12)
(6) тро́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
