аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абронка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абро́нка мн. абро́нкі |
| Родны каго? чаго? |
абро́нкі мн. абро́нак |
| Давальны каму? чаму? |
абро́нцы мн. абро́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
абро́нку мн. абро́нкі |
| Творны кім? чым? |
абро́нкай, абро́нкаю мн. абро́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абро́нцы мн. абро́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
abronka — беларуская лацінка
Слова абронка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абронка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абросласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абро́к (5)
(17) інтэрнэ́т-старо́нка ‹
› абро́к (5)
(11) вебстаро́нка ‹
› абро́нены (8)
(11) падстаро́нка ‹
› абро́сласць (10)
(6) гро́нка ‹
› абро́слы (7)
(8) бядро́нка ‹
› абро́слы (7)
(7) шпро́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.