Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прышчапіць¹, -шчаплю, -шчэпіш, -шчэпіць; закончанае трыванне, што.
  1. Перасадзіць, частку жывой расліны (вочка, чаранок) на тканку другой, каб перадаць пэўныя ўласцівасці. Аднак жа ў мяне і рука такая лёгкая: бывала, што ні пасаджу, што ні прышчаплю — усё прымецца. ← Аляксей Кулакоўскі. // Надаць расліне якія-н. ўласцівасці шляхам перасадкі на яго часткі другой расліны. «Мы выгадуем і прышчэпім сорак тысяч дзічак», — казаў камандзір на агульным сходзе. ← Макар Паслядовіч.
  2. Увесці ў арганізм вакцыну, каб папярэдзіць або вылечыць якую-н. хваробу. Прышчапіць воспу.
  3. пераноснае значэнне; каму-чаму. Дамагчыся засваення (якой-н. думкі, пачуцця, навыкаў і пад.). Кожны [з настаўнікаў] любіць свой прадмет, імкнецца прышчапіць гэтую любасць вучням. ← Уладзімір Дубоўка. Бацька тады пачаў як мае быць прывучаць сына да сальнай справы, думаючы ўтлумачыць сыну і на практыцы прышчапіць яму гандлярскую дыпламатыю, каб пасля ён мог павялічыць маштабы свайго фамільнага таленту. ← Кузьма Чорны. Васіль адмахнуўся ад пустых размоў і настойліва дамагаўся аднаго: прышчапіць людзям любоў і цікавасць да вучобы. ← Іван Шамякін.
 прышчапіць², -шчаплю, -шчапіш, -шчэпіць; закончанае трыванне, што.
  1. Зачыніць на зашчапку; зашчапіць. [Рыгор] уварваўся ў кватэру, нават забыўшы прышчапіць дзверы, і, не распранаючыся, сеў за пісанне. ← Цішка Гартны.
  2. Прычапіць пры дапамозе якой-н. прышчэпкі, зашчапкі. Кірдун падышоў да Алеся і прышчапіў да яго збройнага раменьчыка кінжал і пісталет. ← Уладзімір Караткевіч.