Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 расшчапіць, -шчаплю, -шчэпіш, -шчэпіць; закончанае трыванне, што.
  1. Раскалоць, раздзяліць на часткі. Расшчапіць палена. ▪ Вострым канцом дроту Толіку нарэшце ўдалося расшчапіць драўляны круглячок, якім была заткнута гільза, на дробныя кавалкі і павыцягваць іх па аднаму. ← Валянцін Зуб. Другі снарад расшчапіў сасну, на якой сядзеў жвавы канаплянік. ← Іван Чыгрынаў. // Моцным ударам разбіць, раздрабіць. Калі дзед Талаш пачынаў прыпамінаць, як абышліся з ім жаўнеры, то злосць з новаю сілаю агортвала яго, і тады ён шкадаваў, чаму не расшчапіў галоў гэтым грабежнікам. ← Якуб Колас.
  2. Перастаць сціскаць; разняць, раз'яднаць. Расшчапіць зубы. Расшчапіць рукі. ▪ Аксеня ўжо адсунулася ад замка і апусціла рукі. А потым працягнула адну з іх у бок Гаўруся і расшчапіла кулак. Ключ упаў на зямлю. ← Янка Брыль. — Т-так... — пачаў .. [Алёша] аглядаць шэрага птаха. Паглядзеў пад крылы, расшчапіў чырвоную дзюбку і доўга глядзеў у рот. ← Уладзіслаў Нядзведскі.
  3. спецыяльны тэрмін Раздрабіць, прымусіць распасціся на часткі. Расшчапіць валокны.
  4. спецыяльны тэрмін Раскласці на часткі пры дапамозе хімічнай рэакцыі. Расшчапіць эфір.
  5. спецыяльны тэрмін Фізічным уздзеяннем прымусіць распасціся (атам). Расшчапіць атам у рану.