Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 разваліць, -валю, -валіш, -валіць; закончанае трыванне, што.
  1. Прымусіць распасціся; раскідаць (што-н. сабранае ў якім-н. парадку, складзенае). Разваліць штабель бярвення. // Раскалоць, разламаць на асобныя часткі ўдарам; рассячы. Разваліць калоду. / у безасабовая форма ужыв. — Памятаеце, як я вам расказваў пра Паківачову адрыну? — спытаў Алесь. — Ну, яшчэ дуб сухі амаль над нашай галавою разваліла. ← Уладзімір Караткевіч.
  2. размоўнае слова Разбурыць, ператварыць у руіны. Разваліць хату. ▪ — Прыйшлі ноччу — двое мужчын, адна баба. Набілі ў школе вокны, развалілі печ... ← Іван Навуменка.
  3. пераноснае значэнне Давесці да поўнага расстройства, да заняпаду; разладзіць. Разваліць работу. Разваліць дысцыпліну. ▪ — Яно праўда, — згадзіўся Косця, — дружную брыгаду не разваліш. ← Уладзімір Шыцік.