Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 узваліць, -валю, -валіш, -валіць; закончанае трыванне, каго-што на каго-што.
  1. Падняўшы што-н. (звычайна цяжкае, грувасткае), пакласці, нагрузіць, наваліць. Узваліць мех на спіну. Узваліць куфар на воз. ▪ Сашка ўзваліў па плечы лодку, Вадзік узяў вёслы і вуды, і яны падаліся да возера. ← Мікола Гамолка. Чалавек дваццаць сялян, узваліўшы невад на сані, выходзіць на затокі. ← Якуб Колас. Павярнуўся [вознік], выскраб з-пад сябе сена і ўсё ўзваліў на Раю. ← Іван Новікаў.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Прымусіць выконваць якую-н. работу, абцяжарыць работай. [Заранік:] — Мала паездак, дык на мяне яшчэ і сельгасаддзел узвалілі. ← Тарас Хадкевіч.
  3. пераноснае значэнне Незаслужана абвінаваціць у чым-н., прыпісаць каму-н. што-н. ганебнае. [Языковіч] узваліў на Зіну Дарошка бадай усю віну за недахопы ў брыгадзе. ← Павел Кавалёў.
  •••
  Узваліць на плечы каго, чые, каму — тое, што і ускласці на плечы каго, чые, каму (гл. ускласці).