Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 развесці, -вяду, -вядзеш, -вядзе; -вядзём, -ведзяце; прошлы час развёў, -вяла, -ло; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Адвесці кожнага на сваё месца. [Мар'я:] — Усіх [дзяцей] ужо развяла па людзях, адзін вось застаўся, меншанькі самы. ← Іван Шамякін. Брыгадзір развёў [студэнтаў] па хатах. ← часопіс «Работніца і сялянка». // Расставіць па пастах. Развесці вартавых.
  2. Разняць, аддзяліць адно ад другога. — Во гэтакі ахапак вяргінь ды руж прынесла, — солтыс развёў рукі і паказаў, які вялікі пук прынесла Ліпачка. ← Раман Сабаленка. А Рэкс і зубоў не расшчапіў. Ледзьве .. яму вінтоўкаю развялі. ← Алесь Жук. // Адвесці ў розныя бакі часткі чаго-н., рассунуць, расставіць што-н. злучанае, самкнутае. Развесці мост. ▪ І, сеўшы на пень пад зялёнай бярозай, задорна развёў баяніст свой баян. ← Міхась Машара. // спецыяльны тэрмін Адагнуць зубы адзін за адным управа і ўлева (пра пілу). // пераноснае значэнне Разлучыць каго-н., аддаліць аднаго ад другога. Ты была маёй першай каханай, Толькі лёс навекі нас развёў. ← Алесь Ставер. — Сёння ты прынёс порхаўку замест чалавечага носа, а заўтра прыедзеш без нармальнай сківіцы. Сорак два няшчасці! Я вашу .. кампанію хутка развяду. ← Макар Паслядовіч. // пераноснае значэнне Рассеяць, развеяць, ліквідаваць (бяду, гора і пад.). Каб знала Яніна — устала б, Ляцела к яму, як магла, Да любага сэрца прыпала б І ласкаю гнеў развяла. ← Хведар Чэрня. Чужую бяду рукамі развяду. ← Прымаўка.
  3. Скасаваць чый-н. шлюб. — Дык скажыце вы мне, Хіба гэта мужчына?! Я прашу нас развесці, Так жыць немагчыма. ← Генадзь Кляўко.
  4. Апусціўшы ў ваду або іншую вадкасць, распусціць, растварыць; зрабіць раствор. Развесці чарнільны парашок. ▪ Гэтыя куханы Гінка пякла хто ведае з якой мукі.. Пасыпаны яны былі но цукрам, а папырсканы салодкай вадой, у якой Гінка, напэўна, развяла драбок сахарыну. ← Уладзімір Корбан. // Дабавіўшы вады або іншай вадкасці, зрабіць слабейшым раствор чаго-н.; разбавіць. Развесці спірт. Развесці воцат.
  5. Вырасціць або выгадаваць у значнай або вялікай колькасці. Развесці карпаў. Развесці кветкі. ▪ — Думаем на будучы год вінаградную лазу развесці... ← Міхась Пянкрат. — Калі пашанцуе, то і з адной калодкі можна развесці пчолкі, — гаварыў Сёмка. ← Якуб Колас. // Пакласці пачатак якой-н. справе па вырошчванню, гадоўлі чаго-н. Развесці кветнік. ▪ Перасадзіў [садоўнік] з панскага гадавальніка перарослыя дзічкі — прышчэпліваць іх давялося ўжо вышэй галавы, — развёў і свой гадавальнік. ← Іван Кірэйчык. // Даць распладзіцца, размножыцца чаму-н. у выніку бяздзейнасці, неахайнасці і пад. — Бадай ты спрогся, стары пень! — лаяліся мужыкі: гэта ж .. [Анісім] расплодзіць такога бруду, што і не акараскацца — заразу развядзе. ← Якуб Колас. — Тваіх спраў, якія ты развёў тут, я прымаць не буду. Будзеш справаздачу даваць у другім месцы, — не гледзячы ў яго бок, адказаў Лазняк. ← Ігнат Дуброўскі.
  6. Разбараніць каго-н. Імкліва падышоў [Рыгор] да рабят, якія ўсё пагражалі адзін аднаму, і, узяўшы іх за каўняры, развёў у бакі. ← Мікола Ваданосаў.
  7. Распаліць, раскласці (агонь, вогнішча). Пасля дня блукання сышліся [паляўнічыя] ужо ля дамоўкі, развялі касцёр. ← Мікола Ракітны.
  8. размоўнае слова У спалучэнні з абстрактным назоўнікам азначае: пачаць рабіць тое, аб чым гаворыцца ў назоўніку. Развесці плёткі. ▪ — Каб хто толькі ведаў, якую .. [Наўмыснік] развёў дзейнасць. ← Іван Грамовіч.
  •••
  Развесці рукі (рукамі) — рухам рук выказаць цяжкасць, безвыходнасць становішча, бяссілле ў вырашэнні якой-н. справы.