Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 звесці, звяду, звядзеш, звядзе; звядзём, зведзяце; прошлы час звёў, звяла, -ло; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Дапамагчы каму-н. або прымусіць каго-н. сысці ўніз. Звесці каня з гары. Звесці старога з лесвіцы.
  2. Перавесці, адвесці на другое месца. Мужык выпраг каня, звёў убок, а воз пакінуў на дарозе. ← Алесь Якімовіч. // пераноснае значэнне Перавесці (размову, думкі) з адной тэмы на другую. Звесці сур'ёзную размову на жарт. ▪ [Наталля] старалася звесці.. думкі на другое. ← Кузьма Чорны.
  3. Дапамагчы каму-н. сустрэцца, убачыцца, пазнаёміцца з кім-н. — Трэба звесці яго з Якавам, няхай пазнаёміцца. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Гэты паход у лес мы прыдумалі не толькі для таго, каб нарваць лапак і ўпрыгожыць сваю школу, мы хацелі як-небудзь звесці Славу з Веранікай. ← Іван Навуменка.
  4. Наблізіць адно да другога; ссунуць. Паненка строга звяла бровы, і я адразу адчуў, што неўзабаве атрымаю пад бок. ← Алесь Бажко. [Няміра:] У пана — во [зямлі]! (развёў як мог шырока рукі з выстаўленымі далонямі), а ў мужыка — во! (звёў цесна далоні і апусціў галаву). ← Кузьма Чорны.
  5. Зрабіць нерухомым, анямелым; сцягнуць, сагнуць. Сутарга звяла ногі. / у безасабовая форма ужыв. Ад нязручнага сядзення звяло спіну.
  6. Сабраць у адно месца. Звесці дзяцей у зал. ▪ Як звалі гэтых гнедак ды сівак у адну канюшню — стала многа аднолькавых. ← Янка Брыль.
  7. Саставіць адзінае цэлае з асобных частак, адзінак і пад. Звесці палкі ў дывізію.
  8. Нацкаваць адзін на другога, прымусіць пабіцца, пакусацца (пра жывёл, птушак). Звесці сабак. Звесці пеўняў. // пераноснае значэнне Падбухторыць да сваркі, спрэчкі, бойкі. Наперадзе стаяла некалькі чалавек, якія борзда ўмелі звесці Сымона з Міколам. ← Якуб Колас.
  9. Прывесці да якога-н. агульнага выніку; абагуліць. Большасць слоў нашай мовы мнагазначна. Але колькі б значэнняў слова ні мела, заўсёды іх можна звесці да аднаго агульнага значэння, якое звязвае ў адно семантычнае цэлае ўсе астатнія. ← П. Юргелевіч.
  10. Знішчыць, перавесці. — Дык .. раней, пры тваім старшынстве, мы ледзь і канюшыну не звялі. ← Міхась Пянкрат. — Каб нам не звесці агню, — трывожыўся Мірон. — Можа, па чарзе пільнаваць. ← Янка Маўр. // Зрасходаваць, страціць (звычайна без карысці). А дзе ж той банк? — карціць пытанне, Так правандруеш да змяркання, А сам туды не пападзеш І толькі дзень дарма звядзеш. ← Якуб Колас. У злаваўся наш тата. — Ну іх, — кажа, — з шаптухамі! Толькі ўсё сала ды крупы звёў. ← Янка Брыль. // Забіць. [Чыжык] нейкі момант пільна разглядаў сваю ахвяру, думаючы, між іншым, што добра было б і зусім звесці гэтага вартавога, калі толькі ён вораг. ← Мікола Лупсякоў.
  11. Збіць з правільнага жыццёвага шляху; схіліць да дрэнных учынкаў. Нялюдская кампанія і добрага звядзе. ← З нар. // Не выканаць абяцанага; падвесці, падмануць. Некаторыя старэйшыя нават упікалі Грамабоя, што ён ввёў [Жагулу], казалі, што сорам так рабіць. ← Кандрат Крапіва.
  12. Абмежаваць, скараціць; давесці да чаго-н. нязначнага, малога і пад. Звесці да мінімуму. Звесці шахматную партыю ўнічыю.
  •••
  Вачэй не звесці — а) не адвесці позірку ад чаго-н. Мікола наш ідзе за сеялкай. Хлопец вачэй не звядзе — пазірае, як роўненька, як дружна сыплюцца зярняты. ← Янка Брыль; б) зусім не заснуць. За ўсю ноч і вачэй не звёў.
  Звесці вочы — заснуць, задрамаць.
  Звесці з п'едэстала — пазбавіць каго-н. улады.
  Звесці канцы з канцамі — а) з цяжкасцю задаволіць жыццёвыя патрэбы, ледзь укласціся ў суму заработку, даходу і пад.; б) справіцца з цяжкасцямі ў рабоце, узгадняючы розныя часткі, злучаючы іх у адно.
  Звесці на нішто (да нуля) — пазбавіць усякага сэнсу, значэння.
  Звесці рахункі (разлікі) з кім — а) узаемна разлічыцца грашамі; б) адпомсціць каму-н. за абразу, знявагу.
  Звесці са свету каго — загубіць, знішчыць.
  Звесці ў магілу (у труну, у дамавіну, на той свет, у зямлю) — тое, што і загнаць у магілу (гл. загнаць).
  Звесці ў рожкі — пасварыць каго-н. з кім-н.