аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова звестачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зве́стачка мн. зве́стачкі |
| Родны каго? чаго? |
зве́стачкі мн. зве́стачак |
| Давальны каму? чаму? |
зве́стачцы мн. зве́стачкам |
| Вінавальны каго? што? |
зве́стачку мн. зве́стачкі |
| Творны кім? чым? |
зве́стачкай, зве́стачкаю мн. зве́стачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зве́стачцы мн. зве́стачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Айцішнікі ёлку не ставяць, а пераўсталёўваюць.
zviestačka — беларуская лацінка
Слова звестачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звестачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звестка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звеставанне (11)
(8) ча́стачка ‹
› звестава́ць (10)
(8) ве́стачка ‹
› звестава́ць (10)
(10) паве́стачка ‹
› зве́стка (7)
(10) няве́стачка ‹
› зве́сці (6)
(8) лё́стачка ‹
› зве́сціся (8)
(9) блё́стачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.