звеставаць

гэта

— азначаць, сведчыць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў звеставаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	звестава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я звясту́ю мы звясту́ем ты звясту́еш вы звясту́еце ён, яна, яно звясту́е яны звясту́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. звестава́ла м. звестава́ў н. звестава́ла мн. звестава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты звясту́й вы звясту́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	звестава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.

Пасіўны лексікон людзей з сярэдняй адукацыяй — 75 тыс. слоў, пасля ВНУ — 81 тыс. слоў, кандыдаты і дактары навук ведаюць 86 тыс. слоў. Актыўны лексікон — тысяч 5.

Старнік ведае 250 тысяч ;)

zviestavać — беларуская лацінка

Слова звеставаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: