звеставаць

гэта

— азначаць, сведчыць што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў звеставаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	звестава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я звясту́ю мы звясту́ем ты звясту́еш вы звясту́еце ён, яна, яно звясту́е яны звясту́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. звестава́ла м. звестава́ў н. звестава́ла мн. звестава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты звясту́й вы звясту́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	звясту́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

У дзяцінстве бацькі казалі, што я нічога не даб'юся без вышэйшай адукацыі, але я вырас і даказаў ім, што нічога не дабіўся і з вышэйшай адукацыяй.

zviestavać — беларуская лацінка

Слова звеставаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: