STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грымота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грымо́та мн. грымо́ты |
| Родны каго? чаго? |
грымо́ты мн. грымо́т |
| Давальны каму? чаму? |
грымо́це мн. грымо́там |
| Вінавальны каго? што? |
грымо́ту мн. грымо́ты |
| Творны кім? чым? |
грымо́тай, грымо́таю мн. грымо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
грымо́це мн. грымо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
hrymota — беларуская лацінка
Слова грымота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грымота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грымотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грымлі́вы (8)
(7) драмо́та ‹
› гры́мнуцца (9)
(6) само́та ‹
› гры́мнуць (8)
(6) сумо́та ‹
› грымо́ткі (8)
(7) дрымо́та ‹
› грымо́тлівы (10)
(10) паўдрымо́та ‹
› грымо́тна (8)
(12) напаўдрымо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
