STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумо́та мн. сумо́ты |
| Родны каго? чаго? |
сумо́ты мн. сумо́т |
| Давальны каму? чаму? |
сумо́це мн. сумо́там |
| Вінавальны каго? што? |
сумо́ту мн. сумо́ты |
| Творны кім? чым? |
сумо́тай, сумо́таю мн. сумо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумо́це мн. сумо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
sumota — беларуская лацінка
Слова сумота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумотнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумо́ (4)
(8) сарамо́та ‹
› сумо́віцца (9)
(7) драмо́та ‹
› сумо́даць (8)
(6) само́та ‹
› сумо́тна (7)
(7) грымо́та ‹
› сумо́тнік (8)
(7) дрымо́та ‹
› сумо́тны (7)
(10) паўдрымо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
