аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сарамота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сарамо́та мн. сарамо́ты |
| Родны каго? чаго? |
сарамо́ты мн. сарамо́таў, сарамо́т |
| Давальны каму? чаму? |
сарамо́це мн. сарамо́там |
| Вінавальны каго? што? |
сарамо́ту мн. сарамо́ты |
| Творны кім? чым? |
сарамо́тай, сарамо́таю мн. сарамо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сарамо́це мн. сарамо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
адчула што гатовая нарэшце нешта змяніць у сваім жыцці і змяніла шпалеры на тэлефоне
твіт з твітэраsaramota — беларуская лацінка
Слова сарамота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сарамота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сарамотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сарамлі́вы (9)
(8) святло́та ‹
› сарамнава́та (11)
(4) мо́та ‹
› сарамні́ца (9)
(6) ламо́та ‹
› сарамо́тна (9)
(7) драмо́та ‹
› сарамо́тнасць (12)
(6) само́та ‹
› сарамо́тнік (10)
(6) сумо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.