аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грыўня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гры́ўня мн. гры́ўні |
| Родны каго? чаго? |
гры́ўні мн. гры́вень, гры́ўняў |
| Давальны каму? чаму? |
гры́ўні мн. гры́ўням |
| Вінавальны каго? што? |
гры́ўню мн. гры́ўні |
| Творны кім? чым? |
гры́ўняй, гры́ўняю мн. гры́ўнямі |
| Месны у кім? у чым? |
гры́ўні мн. гры́ўнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
hryŭnia — беларуская лацінка
Слова грыўня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грыўня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грыф + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грыпо́зны (8)
(8) варто́ўня ‹
› гры́ўка (6)
(6) схо́ўня ‹
› гры́ўневы (8)
(7) варыўня́ ‹
› гры́ф (4)
(8) харчэ́ўня ‹
› гры́ф (4)
(5) сяўня́ ‹
› гры́фавы (7)
(7) парахня́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.