аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вартоўня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
варто́ўня мн. варто́ўні |
| Родны каго? чаго? |
варто́ўні мн. варто́вень, варто́ўняў |
| Давальны каму? чаму? |
варто́ўні мн. варто́ўням |
| Вінавальны каго? што? |
варто́ўню мн. варто́ўні |
| Творны кім? чым? |
варто́ўняй, варто́ўняю мн. варто́ўнямі |
| Месны у кім? у чым? |
варто́ўні мн. варто́ўнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— Якая твая любімая пара года?
— Калі ты побач.
vartoŭnia — беларуская лацінка
Слова вартоўня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вартоўня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варунак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варто́ўнасць (11)
(7) жаро́ўня ‹
› варто́ўнічы (10)
(8) жвіро́ўня ‹
› варто́ўны (8)
(7) като́ўня ‹
› ва́рты (5)
(6) схо́ўня ‹
› ва́рты (5)
(7) варыўня́ ‹
› вару́нак (7)
(6) гры́ўня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Навагрудак