Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 варты, -ая, -ае; варт, -а.
  1. Які заслугоўвае чаго-н. Варты ўвагі, жалю. ▪ [Ветэрынар] гляне Дэрашу ў зубы і адразу ўбачыць, чаго конь варты. ← Алесь Якімовіч. А сёння сталі хлеб дзяліць, прыпомнілі, чаго хто варты. ← Алесь Дудар. // Які адпавядае каму-, чаму-н. Партсход прызнаў Паўла Дэшку вартым высокай годнасці камуніста. ← Ігнат Дуброўскі. Паэма «Курган» займае вартае месца не толькі сярод твораў Я. Купалы, але і ва ўсёй беларускай літаратуры. ← Рыгор Шкраба. // Каштоўны, дарагі. З дзедавых слоў выходзіла, што цяпер ні звера вартага не засталося ў лесе, ні рыбы ў балоце. ← Іван Мележ.
  2. у знач. назоўнік вартае, -ага, ніякі род Тое, што мае значную вартасць; добрае. [Васіль Пятровіч:] — Загінулі ўсе [будынкі вуліцы], і невядома, калі давядзецца працаваць над чым-небудзь вартым... ← Уладзімір Карпаў.
  •••
  Адзін другога варты гл. адзін.
  Гроша ломанага не варты — не мае ніякай вартасці, каштоўнасці, ніякага значэння.
  Куды (чаго) гэта варта? — ужываецца пры адмоўнай эмацыянальнай ацэнцы чаго-н.
  Не варты выедзенага яйца — пра што-н. вельмі дробязнае, нікчэмнае.
  Нікуды (нічога) не варты — вельмі дрэнны.
  Чаго варты! — ужываецца пры высокай эмацыянальнай ацэнцы чыіх-н. якасцей.
  Шкурка вырабу не варта гл. шкурка.