Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 раскі́даць, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Кідаючы, размясціць у розных месцах па паверхні. Раскідаць гной. ▪ — Я некалі не паверыў, што Талаш раскідаў пяцёх легіянераў, вырваўся ад іх і ўцёк. ← Максім Лужанін. І вецер, надзьмуўшы, як ветразь, шторы, Праз фортку ўварваўся, раскідаў лісты... ← Ніл Гілевіч. // Пакласці ў беспарадку, не на месца. Абуўся дзядзька, штось шукае І раптам голасна пытае: — А во! хто ж кнігі так раскідаў?! ← Якуб Колас.
  2. звычайна ў форме дзеепрыметнік залежны стан прошлы час Размясціць на адлегласці адзін ад аднаго. Да вайны вакол вёсак было раскідана яшчэ некалькі меншых хутароў. ← А. Залескі. На гэтых бяскрайніх абшарах балот, як астраўкі ў акіяне, былі раскіданы прыгожыя, асабліва ўлетку, выспы. ← Георгій Шчарбатаў. // Прымусіць разысціся, раз'ехацца ў розных напрамках; размясціць у розных месцах. Усіх падсудных раскідала, каго куды, па ўсіх астрогах Польшчы. ← Міхась Машара. / у безасабовая форма ужыв. Цвіў сіні бэз, была вясна. І па палях праходзіў квецень, Калі ўсхадзілася вайна. І нас раскідала па свеце. ← Анатоль Астрэйка.
  3. Разбурыць, разваліць. Першымі часамі пасля рэвалюцыі [Банадысь] .. раскідаў старую цесную хату і на яе месцы паставіў дом. ← Кузьма Чорны. // пераноснае значэнне Разладзіць, расстроіць, прымусіць распасціся. У Таццяны Восіпаўны была надзея, што, скончыўшы школу, Марылька паможа даць адукацыю Янюце і Сашы, але яе ранні замуж раскідаў гэтыя планы. ← часопіс «Полымя». [Анэта:] — Цераз гэты гандаль і тады сям'ю раскідаў і цяпер моцнай не зробіш! ← Кузьма Чорны.
  4. Дарэмна патраціць. — Не просіць нічога [сястра], а я ведаю: трэба памагчы. А я ўсе грошы раскідала на дробязі. ← Алесь Савіцкі. «І чужога не вазьму, і свайго не раскідаю» — такое цётчына правіла. ← Еўдакія Лось.
  5. Праараць уроскідку. [Яўген] раскідаў запар дзве палосы: сваю і Анісеву. ← Сымон Баранавых.
 раскіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
  незакончанае трыванне да раскі́даць.