аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гугухканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гугу́хканне мн. гугу́хканні |
| Родны каго? чаго? |
гугу́хкання мн. гугу́хканняў |
| Давальны каму? чаму? |
гугу́хканню мн. гугу́хканням |
| Вінавальны каго? што? |
гугу́хканне мн. гугу́хканні |
| Творны кім? чым? |
гугу́хканнем мн. гугу́хканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
гугу́хканні мн. гугу́хканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
huhuchkannie — беларуская лацінка
Слова гугухканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гугухканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гугу́канне (9)
(8) бу́хканне ‹
› гугу́каць (8)
(8) ву́хканне ‹
› гугу́кнуць (9)
(8) гу́хканне ‹
› гугу́хкаць (9)
(8) пу́хканне ‹
› гу́д (3)
(8) ту́хканне ‹
› Гу́д (3)
(8) чу́хканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?