аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гуда
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́да мн. гу́ды |
| Родны каго? чаго? |
гу́ды мн. гу́д |
| Давальны каму? чаму? |
гу́дзе мн. гу́дам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́ду мн. гу́ды |
| Творны кім? чым? |
гу́дай, гу́даю мн. гу́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́дзе мн. гу́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
huda — беларуская лацінка
Слова гуда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуда — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гудзенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Гу́д (3)
(7) прабу́да ‹
› гу́д (3)
(7) Барбу́да ‹
› гуд-ба́й (7)
(4) ву́да ‹
› гудага́йскі (10)
(5) агу́да ‹
› гу́дам (5)
(7) спагу́да ‹
› гу́дам-гу́лам (11)
(4) дуда́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.