Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 раўняцца, -яюся, -яешся, -яецца; незакончанае трыванне
  1. Тое, што і раўнавацца (у 1 знач.). І праўда, Антон, зусім яшчэ юнак, не мог раўняцца з ім: Андрыян — сталы хлопец, прыгожы, статны. ← Аркадзь Марціновіч. Асіна лапатала нават у бязветраныя дні, пад восень яна рабілася прыгажэйшай ад усіх дрэў, раўняцца з ёй вогненнымі барвамі мог адзін толькі клён, не часты ў нашым лесе. ← Іван Навуменка.
  2. Набліжацца да каго-, чаго-н., апынацца нароўні, побач з кім-н. Клава выйшла наперад, стала раўняцца з Верай. ← Ігнат Дуброўскі. Дзяўчына раўняецца, суцішае крок. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Станавіцца роўнай, прамой лініяй; выраўноўваць строй. Байцы палка ўдарнага, Раўняйцеся ў стра[і]! ← Кандрат Крапіва. Хлеб прывозілі ў чырвонай скрыні на возе. Ён цёпла і свежа пах. Чарга тады раўнялася, расцягвалася яшчэ далей. ← Вячаслаў Адамчык. // загадны лад раўняйся! Ужываецца як ваенная, спартыўная і пад. каманда: выраўнаваць рад (рады).
  4. пераноснае значэнне; па кім і на каго-што. Імкнуцца стаць такім жа, як той, хто прызнаецца ў якіх-н. адносінах узорам. Тут цяпер поплеч з намі ідуць старэйшыя таварышы, камуністы, на якіх нам вельмі добра раўняцца, у якіх нам трэба вучыцца, як жыць. ← Янка Брыль. А калі плакаты заклікалі раўняцца на перадавікоў, дык толькі на тых, аб якіх пісалася ў цэнтральных газетах. ← Леанід Гаўрылкін. На яго [Віктара] паказчыкі раўняліся таварышы. ← Васіль Данілевіч.
  5. залежны стан да раўняць (у 1 знач.).