рыскнуць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў рыскнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	рыскну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я рыскну́ мы рыскнё́м ты рыскне́ш вы рыскняце́ ён, яна, яно рыскне́ яны рыскну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. рыскну́ла м. рыскну́ў н. рыскну́ла мн. рыскну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты рыскні́ вы рыскні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	рыскну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.

rysknuć — беларуская лацінка

Слова рыскнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: