порскнуць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў порскнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	по́рскнуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я по́рскну мы по́рскнем ты по́рскнеш вы по́рскнеце ён, яна, яно по́рскне яны по́рскнуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. по́рскнула м. по́рскнуў н. по́рскнула мн. по́рскнулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты по́рскні вы по́рскніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	по́рскнуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Думаў, усё жыццё праляцела перад вачыма! А гэта проста суседскія дзеці гаўном кідаюцца…

(моўная паліцыя: не лайном, а гаўном)

porsknuć — беларуская лацінка

Слова порскнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: