STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гуляннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гуля́ннік мн. гуля́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
гуля́нніка мн. гуля́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
гуля́нніку мн. гуля́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
гуля́нніка мн. гуля́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
гуля́ннікам мн. гуля́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
гуля́нніку мн. гуля́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.
huliannik — беларуская лацінка
Слова гуляннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуляннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гулянніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гулякава́ты (10)
(8) дзе́яннік ‹
› гуля́нка (7)
(7) дзянні́к ‹
› гуля́нне (7)
(12) падсабля́ннік ‹
› гуля́нніца (9)
(8) семянні́к ‹
› гуля́ны (6)
(11) падганя́ннік ‹
› гуля́ны (6)
(6) сянні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
