STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзянні́к мн. дзеннікі́ |
| Родны каго? чаго? |
дзенніка́ мн. дзенніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзенніку́ мн. дзенніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзянні́к мн. дзеннікі́ |
| Творны кім? чым? |
дзенніко́м мн. дзенніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзенніку́ мн. дзенніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
На планеце Зямля нейкая кабзда.
dziannik — беларуская лацінка
Слова дзяннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзянніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дзяні́с (6)
(10) святая́ннік ‹
› дзяні́савіцкі (12)
(9) алавя́ннік ‹
› дзяні́скавіцкі (13)
(8) дзе́яннік ‹
› дзянні́ца (8)
(12) падсабля́ннік ‹
› дзянны́ (6)
(8) гуля́ннік ‹
› дзяншчы́к (8)
(8) семянні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо