аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяншчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяншчы́к мн. дзеншчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
дзеншчыка́ мн. дзеншчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзеншчыку́ мн. дзеншчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзеншчыка́ мн. дзеншчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
дзеншчыко́м мн. дзеншчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзеншчыку́ мн. дзеншчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адвага або мёд п'е, або кайданы трэ.
усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця
dzianščyk — беларуская лацінка
Слова дзяншчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяншчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяньгуб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзянні́к (7)
(10) мартэ́ншчык ‹
› дзянні́ца (8)
(8) ацэ́ншчык ‹
› дзянны́ (6)
(10) расцэ́ншчык ‹
› дзяншчы́цкі (10)
(13) фартэпія́ншчык ‹
› дзяньгу́б (8)
(7) хво́шчык ‹
› дзяньгу́біць (11)
(7) ле́пшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.