мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ацэ́ннік — назоўнік ацэ́ншчыца — назоўнік
канцэпт

ацэншчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ацэншчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ацэ́ншчык

мн.  ацэ́ншчыкі
Родны
каго? чаго?		 ацэ́ншчыка

мн.  ацэ́ншчыкаў
Давальны
каму? чаму?		 ацэ́ншчыку

мн.  ацэ́ншчыкам
Вінавальны
каго? што?		 ацэ́ншчыка

мн.  ацэ́ншчыкаў
Творны
кім? чым?		 ацэ́ншчыкам

мн.  ацэ́ншчыкамі
Месны
у кім? у чым?		 ацэ́ншчыку

мн.  ацэ́ншчыках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.


— Айці-краіна.
— Вы так дзіўна вымаўляеце слова «агра».


acenščyk — беларуская лацінка

Слова ацэншчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ацэншчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ацэншчыца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ацэ́нкава (8)

(9) зачы́ншчык ‹

› ацэнкавы (8)

(9) антэ́ншчык ‹

› ацэ́ннік (7)

(10) мартэ́ншчык ‹

› ацэ́ншчыца (9)

(10) расцэ́ншчык ‹

› ацэ́ньваемы (10)

(8) дзяншчы́к ‹

› ацэ́ньвальна (11)

(13) фартэпія́ншчык ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

медаль