аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ацэншчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ацэ́ншчыца мн. ацэ́ншчыцы |
| Родны каго? чаго? |
ацэ́ншчыцы мн. ацэ́ншчыц |
| Давальны каму? чаму? |
ацэ́ншчыцы мн. ацэ́ншчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
ацэ́ншчыцу мн. ацэ́ншчыц |
| Творны кім? чым? |
ацэ́ншчыцай, ацэ́ншчыцаю мн. ацэ́ншчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ацэ́ншчыцы мн. ацэ́ншчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
acenščyca — беларуская лацінка
Слова ацэншчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ацэншчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ацэньванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ацэнкавы (8)
(11) карту́ншчыца ‹
› ацэ́ннік (7)
(11) катры́ншчыца ‹
› ацэ́ншчык (8)
(10) зачы́ншчыца ‹
› ацэ́ньваемы (10)
(11) расцэ́ншчыца ‹
› ацэ́ньвальна (11)
(8) ле́пшчыца ‹
› ацэньвальны (11)
(10) заку́пшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.