STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ацэннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ацэ́ннік мн. ацэ́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
ацэ́нніка мн. ацэ́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ацэ́нніку мн. ацэ́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
ацэ́нніка мн. ацэ́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
ацэ́ннікам мн. ацэ́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ацэ́нніку мн. ацэ́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
acennik — беларуская лацінка
Слова ацэннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ацэннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ацэншчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ацэ́нка (6)
(8) мірэ́ннік ‹
› ацэ́нкава (8)
(7) хрэ́ннік ‹
› ацэнкавы (8)
(6) цэ́ннік ‹
› ацэ́ншчык (8)
(10) апушчэ́ннік ‹
› ацэ́ншчыца (9)
(12) распушчэ́ннік ‹
› ацэ́ньваемы (10)
(10) хрышчэ́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
