аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гума
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́ма мн. гу́мы |
| Родны каго? чаго? |
гу́мы мн. гу́м |
| Давальны каму? чаму? |
гу́ме мн. гу́мам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́му мн. гу́мы |
| Творны кім? чым? |
гу́май, гу́маю мн. гу́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́ме мн. гу́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.
Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)
Вучыся! (і верш прачытай)huma — беларуская лацінка
Слова гума (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гума — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гуля́ючы (7)
(6) плу́тма ‹
› гуляючы (7)
(6) блы́тма ‹
› Гу́м (3)
(5) пы́тма ‹
› гу́мава-азбе́ставы (16)
(8) пенагу́ма ‹
› гу́мава-бі́тумны (14)
(8) аўтагума ‹
› гу́мава-металі́чны (16)
(4) ду́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.