самаўзгарвацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў самаўзгарвацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	самаўзга́рвацца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я самаўзга́рваюся мы самаўзга́рваемся ты самаўзга́рваешся вы самаўзга́рваецеся ён, яна, яно самаўзга́рваецца яны самаўзга́рваюцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. самаўзга́рвалася м. самаўзга́рваўся н. самаўзга́рвалася мн. самаўзга́рваліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты самаўзга́рвайся вы самаўзга́рвайцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	самаўзга́рваючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

cinderella — золушка — ПАПЯЛУШКА
pinocchio — буратино — ???

БЯРВЕНЧЫК? ДРАЎНЮК?

samaŭzharvacca — беларуская лацінка

Слова самаўзгарвацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: