самаўзгарвальнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова самаўзгарвальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самаўзга́рвальнасць мн. самаўзга́рвальнасці
Родны каго? чаго?	самаўзга́рвальнасці мн. самаўзга́рвальнасцяў, самаўзга́рвальнасцей
Давальны каму? чаму?	самаўзга́рвальнасці мн. самаўзга́рвальнасцям
Вінавальны каго? што?	самаўзга́рвальнасць мн. самаўзга́рвальнасці
Творны кім? чым?	самаўзга́рвальнасцю мн. самаўзга́рвальнасцямі
Месны у кім? у чым?	самаўзга́рвальнасці мн. самаўзга́рвальнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

samaŭzharvaĺnasć — беларуская лацінка

Слова самаўзгарвальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: