STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова самаўзгаральны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
самаўзгара́льная
м. самаўзгара́льны н. самаўзгара́льнае мн. самаўзгара́льныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
самаўзгара́льнай, самаўзгара́льнае
м. самаўзгара́льнага н. самаўзгара́льнага мн. самаўзгара́льных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
самаўзгара́льнай
м. самаўзгара́льнаму н. самаўзгара́льнаму мн. самаўзгара́льным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
самаўзгара́льную
м. самаўзгара́льны (неадуш.), самаўзгара́льнага (адуш.) н. самаўзгара́льнае мн. самаўзгара́льныя (неадуш.), самаўзгара́льных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
самаўзгара́льнай, самаўзгара́льнаю
м. самаўзгара́льным н. самаўзгара́льным мн. самаўзгара́льнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
самаўзгара́льнай
м. самаўзгара́льным н. самаўзгара́льным мн. самаўзгара́льных |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
— Мы жывём адзін раз.
— Не. Мы паміраем адзін раз. А жывём кожны дзень.
samaŭzharaĺny — беларуская лацінка
Слова самаўзгаральны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове самаўзгарвальны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўзвышэ́нне (13)
(11) незгара́льны ‹
› самаўзвялі́чванне (16)
(10) узгара́льны ‹
› самаўзгара́льнасць (17)
(15) лёгкаўзгара́льны ‹
› самаўзгара́нне (13)
(12) неўзгара́льны ‹
› самаўзгара́цца (13)
(9) удара́льны ‹
› самаўзга́рвальнасць (18)
(10) разара́льны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
