аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова самаўзгаральнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаўзгара́льнасць мн. самаўзгара́льнасці |
| Родны каго? чаго? |
самаўзгара́льнасці мн. самаўзгара́льнасцяў, самаўзгара́льнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
самаўзгара́льнасці мн. самаўзгара́льнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
самаўзгара́льнасць мн. самаўзгара́льнасці |
| Творны кім? чым? |
самаўзгара́льнасцю мн. самаўзгара́льнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаўзгара́льнасці мн. самаўзгара́льнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Псіхушку захапілі пацыенты. Яны запатрабавалі два мільёны верталётаў і адзін долар.
samaŭzharaĺnasć — беларуская лацінка
Слова самаўзгаральнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаўзгаральнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўзгаранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўзвыша́цца (13)
(14) незгара́льнасць ‹
› самаўзвышэ́нне (13)
(13) узгара́льнасць ‹
› самаўзвялі́чванне (16)
(18) лёгкаўзгара́льнасць ‹
› самаўзгара́льны (14)
(15) неўзгара́льнасць ‹
› самаўзгара́нне (13)
(11) кара́льнасць ‹
› самаўзгара́цца (13)
(15) непакара́льнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.