STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаўзгаранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаўзгара́нне мн. самаўзгара́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаўзгара́ння мн. самаўзгара́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаўзгара́нню мн. самаўзгара́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаўзгара́нне мн. самаўзгара́нні |
| Творны кім? чым? |
самаўзгара́ннем мн. самаўзгара́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаўзгара́нні мн. самаўзгара́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
samaŭzharannie — беларуская лацінка
Слова самаўзгаранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаўзгаранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўзгарвальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўзвялі́чванне (16)
(12) самазгара́нне ‹
› самаўзгара́льнасць (17)
(10) разгара́нне ‹
› самаўзгара́льны (14)
(9) узгара́нне ‹
› самаўзгара́цца (13)
(9) выгара́нне ‹
› самаўзга́рвальнасць (18)
(10) прыгара́нне ‹
› самаўзга́рвальны (15)
(7) дара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
