STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова узгаранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
узгара́нне мн. узгара́нні |
| Родны каго? чаго? |
узгара́ння мн. узгара́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
узгара́нню мн. узгара́нням |
| Вінавальны каго? што? |
узгара́нне мн. узгара́нні |
| Творны кім? чым? |
узгара́ннем мн. узгара́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
узгара́нні мн. узгара́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
uzharannie — беларуская лацінка
Слова узгаранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік узгаранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове узгарванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узганя́ць (8)
(8) згара́нне ‹
› узгара́льнасць (13)
(12) самазгара́нне ‹
› узгара́льны (10)
(10) разгара́нне ‹
› узгара́цца (9)
(13) самаўзгара́нне ‹
› узгараць (8)
(9) выгара́нне ‹
› узгара́чаны (10)
(10) прыгара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Сцяг маёй дзяржавы.