STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самазгаранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазгара́нне мн. самазгара́нні |
| Родны каго? чаго? |
самазгара́ння мн. самазгара́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самазгара́нню мн. самазгара́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самазгара́нне мн. самазгара́нні |
| Творны кім? чым? |
самазгара́ннем мн. самазгара́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самазгара́нні мн. самазгара́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
samazharannie — беларуская лацінка
Слова самазгаранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазгаранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазгнібенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазва́нства (12)
(9) абгара́нне ‹
› самазва́ны (9)
(10) падгара́нне ‹
› самазваро́т (10)
(8) згара́нне ‹
› самазгнібе́нне (13)
(10) разгара́нне ‹
› самаздавальне́нне (16)
(9) узгара́нне ‹
› самаздаво́лена (13)
(13) самаўзгара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
