Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сарвацца, -рвуся, -рвешся, -рвецца; -рвёмся, -рвяцеся; закончанае трыванне
  1. Перастаць трымацца на чым-н.; адарваўшыся, аддзяліцца (пра што-н. прымацаванае, вісячае). Цяжкія акутыя жалезам дзверы сарваліся з завесаў. ← Міхась Лынькоў. Рыпіць і грукае аб сцяну аканіца, што сарвалася з кручка, — ударыць, адскочыць і зноў калышацца. ← Яўген Каршукоў. / Пра лісты, плады і пад. З дуба жолуд сарвецца, Кінецца ўніз напрасткі, Доўга-доўга лічыць сукі. ← Рыгор Барадулін.
  2. Абрушыцца, зваліцца, ссунуўшыся з месца. Сарвуцца ледзяшы са стрэх — Ого! Тады ён [снег] зарагоча. ← Сцяпан Гаўрусёў. Вось.. [кропелька] сарвалася, упала на блішчасты казырок шапкі. ← Аляксей Кулакоўскі. // Упасці адкуль-н., страціўшы апору. Сарвацца з рыштаванняў. ▪ Прыгінаючыся, хапаючыся за карэнні прыбярэжных кустоў, гатовы ў любую хвіліну сарвацца ў рэчку, Піліпка сяк-так выбраўся на дарогу. ← Павел Ткачоў. За гранітны ўчэпішся карніз, І цябе ўжо болей не пакіне Рызыка сарвацца зверху ўніз, Недзе за паўкрока ад вяршыні. ← Пятрусь Макаль. // Ссунуўшыся, саслізнуць, саскочыць з чаго-н. Адзін раз.. [Шыбаева] рука неасцярожна сарвалася, і нож стукнуў па кастылі. ← Усевалад Краўчанка. Каб не Генка, я напэўна быў бы пад коламі, бо мая нага сарвалася з прыступкі. ← Яўген Рамановіч. // Выпасці, выскачыць, вырвацца. Сарвалася з рук мадам каробка, бразнула на перон. ← Васіль Сташэўскі. Хістаючыся, Алесь пасунуўся да прызбы, выграб вялікі пляскаты камень, падняў у сябе над галавою, але камень сарваўся з рук, і Макарчык, не ўстояўшы на нагах, грукнуў на яго грудзьмі. ← Вячаслаў Адамчык.
  3. Рвануўшыся, вызваліцца ад чаго-н. Сабака сарваўся з ланцуга. ▪ Ласяня тупала каля дубка, наравіла сарвацца з прывязі. ← Сцяпан Александровіч. Шчупак, брат, ёмкі: на паўпуда. Але сарваўся. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне Страціць вытрымку, кантроль над сабой. Як бы там ні было, а біцца не варта. Зноў.. [Гарбач] сарваўся. ← Іван Навуменка. [Яраш] сам баяўся свайго гневу, бо ведаў, што сарвацца яму, ды яшчэ перад жанчынамі, нельга, непрыстойна. ← Іван Шамякін.
  4. Вельмі хутка, імкліва пакінуць якое-н. месца. [Агрыпіна] не ўстала, а сарвалася з крэсла і, абхутаўшы твар хусткай, пайшла. ← Піліп Пестрак. / у пераноснае значэнне ужыв. Высока ў небе сарвалася ярка-блакітная зорка, прамільгнула агністай куляй і пагасла. ← Тарас Хадкевіч. // размоўнае слова Кінуцца бегчы. Хлапчук, не даслухаўшы, сарваўся з месца і, як віхор, памчаўся па вуліцы, падскокваючы і махаючы рукамі. ← Алесь Асіпенка. Нервова гарцаваў пад.. [партызанам] конь, кусаў цуглі. Наравіў сарвацца з месца, каб дагнаць калону. ← Уладзімір Паўлаў. // размоўнае слова Пакінуць работу, месца жыхарства і пад. Гаспадар, што ты сабе думаеш? — раптам спытала Паліна. — Тут і будзеш сядзець?.. Сарваліся з месца. Кватэру пакінулі... ← Валянцін Мыслівец. Няёмка, праўда, перад аднавяскоўцамі — з-за дзяўчыны сарваўся чалавек у белы свет, калі дома ў яго і дастатак і пашана. ← Тарас Хадкевіч.
  5. Нечакана пачацца, узнікнуць (пра буру, вецер і пад.). Сарваўся вецер золкі і заціх раптоўна, як узнік. ← Артур Вольскі.
  6. Раптам пачуцца, данесціся (пра гукі). Крык і плач чалавечы Сарваўся з пагрозай са струн. ← Аркадзь Куляшоў. // (звычайна ў спалучэнні са словамі «з вуснаў», «з языка»). Быць сказаным міжвольна, нечакана. У.. [Карагі] чуць-чуць не сарвалася, што там [у вёсцы] стаіць штаб іх дывізіі. ← Якуб Колас. З языка сарвалася не зусім патрэбнае слова. ← Кузьма Чорны. // Ад перанапружання страціць голас, змоўкнуць або перайсці па іншы тон. І ўжо ўяўляецца, што.. стаіць цёплы надвячорак, крумкаюць жабы, бегаюць замурзаныя дзеці, чуюцца жаночыя галасы з пагрозай сарвацца на сварку. ← Максім Лужанін.
  7. Сапсавацца ад рэзкага руху, рыўка. Разьба сарвалася.
  8. пераноснае значэнне размоўнае слова Не ўдацца, не адбыцца, застацца нявыкананым. На першым заходзе атака сарвалася. ← Васіль Быкаў. — Ну, прызнавайся, якое мерапрыемства сарвалася ў вас? ← Хведар Жычка.
  •••
  Як з ланцуга (прывязі) сарваўся — а) пра шумныя паводзіны, празмерную радасць каго-н., хто адчуў сябе на свабодзе; б) пра паводзіны, учынкі чалавека, які страціў кантроль над сабой, перастаў сябе стрымліваць.