Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сарваць¹, -рву, -рвеш, -рве; -рвём, -рвяце; закончанае трыванне
  1. што. Тузануўшы, аддзяліць ад галінкі, сцябла і пад. (што-н. з таго, што расце). Пяшчотныя ружы, Здаецца, сарвалі цяпер іх, Здаецца, запахнуць... ← Ніна Тарас. [Даміра:] Раптам я ўбачыў тры лісточкі зайцавай капусты. Прагнымі рукамі сарваў іх. ← Алесь Асіпенка. Сунічку апошнюю гэтага лета Сарваў я сягоння ды з'еў на мяжы. ← Міхайла Грамыка.
  2. каго-што. Рэзкім рухам аддзяліць (што-н. прымацаванае). Сарваць дзверы з завесаў. ▪ Прыкладам з балтоў аканіцы сарваў І глянуў, і хаты сваёй не пазнаў. ← Максім Танк. Камендант.. сарваў пячатку на замку. ← Міхась Лынькоў. Уночы, пад'язджаючы да гэтага лесу, .. [Паўлоўскі з таварышам] сарвалі з аднаго з дарожных слупоў адозву. ← Кузьма Чорны. // Адрываючы, скідаючы адкуль-н., панесці (пра буру, ваду, вецер). Сяргей успомніў, як аднойчы летам бура сарвала дах з суседскай, Калячковай, хаты: ён упаў у іх агарод на таполю. ← Міхась Стральцоў. Біў вецер насустрач, .. намагаўся шапкі сарваць. ← Міхась Лынькоў. / у безасабовая форма ужыв. Тады якраз каля Ліпнішак мост сарвала паводкай. ← Сцяпан Александровіч. Ён [Бусел] не пазнаў высокі дуб, Што быў відзён праз кіламетры: Скруціла бура дубу чуб, Гняздо зімой сарвала ветрам. ← Юрась Свірка. Нашых два пакаты Сарвала хваляй выбуховай прэч. ← Аляксей Зарыцкі. // Рэзкім рухам, рыўком зняць, сцягнуць. Стафанковіч, мыляючы губамі, сарваў з.. вешалкі нейкую старую вопратку і падаў Любе. ← Кузьма Чорны. Калі я [Пятрусь] памкнуўся да каня. Лаўрэн сарваў з маёй галавы шапку. ← Алесь Якімовіч. Тут дзед сарваў з носа акуляры і ніяк не мог дрыжачымі пальцамі ўкласці.. ў футлярык. ← Іван Грамовіч. Не цямячы, што робіць, Анісім сарваў з пляча стрэльбу і шмыгануў назад. ← Барыс Сачанка. // размоўнае слова Здзерці, абадраць (скуру і пад.). Рыючы пальцамі зямлю, .. [Ганна] неяк сарвала аб каменьчык палову пазногця. ← Іван Мележ. // пераноснае значэнне размоўнае слова Прымусіць каго-н. пакінуць якую-н. работу, занятак, месцажыхарства і пад. З таго часу як.. [Сцяпан] сарваў Маю з работы, а сам стаў планавіком, усе адвярнуліся ад яго. ← Ігнат Дуброўскі. [Антапюк:] — Не, адчуванне віны не ад таго, што сарваў Васіля з універсітэта; армія — таксама універсітэт. ← Іван Шамякін.
  3. што. Рэзкім рухам, моцна націснуўшы, сапсаваць (разьбу і пад.). Сарваць разьбу.
  4. што. Пашкодзіць здароўе, галасавыя звязкі ад празмернага напружання. Сарваць здароўе. Сарваць голас.
  5. што. Парушыць ход чаго-н.; не даць ажыццявіць, выканаць што-н. Сарваць графік. Сарваць планы падпальшчыкаў вайны. ▪ [Васіль:] — Глядзі! Сарвеш хоць адзін дзень уборкі — не трапляй на вочы. ← Іван Шамякін. — Нават нязначнае самавольства ці адступленне ад загаду могуць сарваць справу. ← Аляксей Кулакоўскі. Вядома, самае страшнае было сарваць рэпетыцыю. ← Цімох Сяргейчык.
  6. што. размоўнае слова Атрымаць у выніку ашуканства, вымагання; прысвоіць. Стрынадка добра ведаў Бычка: той не прапускаў выпадку, каб не сарваць з каго ці пры абмене кватэры, ці з якога-небудзь іншага выпадку. ← Раман Сабаленка. // Урваць. [Сабака], пачуўшы Агапін голас, садзіў проста ў хату, бо ведаў, што патрэбен Ігнасю і што ў яго можна сарваць часам смачнае перапечкі. ← Рыгор Мурашка. Дзяўчаты на танцах. Ім на ўсё пляваць. Абы сёння сарваць больш вяселля... ← Валянцін Мыслівец.
  7. што, на кім-чым. Спагнаць на кім-н. (злосць, гнеў і пад.). Пятрусь сеў на воз, сарваў сваю злосць на кані, сцебануўшы яго пугаю разоў са тры. ← Якуб Колас.
  •••
  Сарваць галаву каму — строга пакараць каго-н. (ужываецца як пагроза). [Шпак:] — Мне ж камандуючы галаву сарве, калі з табою што-небудзь здарыцца. ← Іван Шамякін.
  Сарваць маску з каго — выкрыць каго-н., паказаць сапраўдны твар каго-н.
  Сарваць покрыва (пакрывала) з чаго — выявіць, паказаць сапраўдную сутнасць чаго-н., падаць у сапраўдным выглядзе што-н.
 сарваць², -рве; безасабовая форма закончанае трыванне, каго.
  Вырваць, званітаваць.