аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гумаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гумаўшчы́к мн. гумаўшчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
гумаўшчыка́ мн. гумаўшчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
гумаўшчыку́ мн. гумаўшчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
гумаўшчыка́ мн. гумаўшчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
гумаўшчыко́м мн. гумаўшчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
гумаўшчыку́ мн. гумаўшчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)
калі ты не проста чмыхаеш, а хочаш ад злосці перакуліць стол:
(╯°益°)╯彡┻━┻
humaŭščyk — беларуская лацінка
Слова гумаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гумаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумаўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гумары́сцкі (10)
(13) фераспла́ўшчык ‹
› гумарэ́ска (9)
(11) клеймаўшчы́к ‹
› гуматэхні́чны (12)
(10) фурмаўшчы́к ‹
› гумаўшчы́ца (10)
(10) кранаўшчы́к ‹
› Гу́мберт (7)
(14) аўтакранаўшчы́к ‹
› гуме́ннік (8)
(10) ля́мпаўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.