аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
фурма́ншчык — назоўнік фу́рменны — прыметнік
канцэпт

фурмаўшчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова фурмаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
фурмаўшчы́к

мн.  фурмаўшчыкі́
Родны
каго? чаго?
фурмаўшчыка́

мн.  фурмаўшчыко́ў
Давальны
каму? чаму?
фурмаўшчыку́

мн.  фурмаўшчыка́м
Вінавальны
каго? што?
фурмаўшчыка́

мн.  фурмаўшчыко́ў
Творны
кім? чым?
фурмаўшчыко́м

мн.  фурмаўшчыка́мі
Месны
у кім? у чым?
фурмаўшчыку́

мн.  фурмаўшчыка́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла


вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

furmaŭščyk — беларуская лацінка

Слова фурмаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік фурмаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове фурнітура + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


фурма́нскі (9)

(9) спла́ўшчык

фурма́нства (10)

(13) фераспла́ўшчык

фурма́ншчык (10)

(11) клеймаўшчы́к

фу́рменны (8)

(9) гумаўшчы́к

фурніту́ра (9)

(10) кранаўшчы́к

фурніту́рны (10)

(14) аўтакранаўшчы́к


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сустрэцца цвярозымі і выпіць