STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фурмаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фурмаўшчы́к мн. фурмаўшчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
фурмаўшчыка́ мн. фурмаўшчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
фурмаўшчыку́ мн. фурмаўшчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
фурмаўшчыка́ мн. фурмаўшчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
фурмаўшчыко́м мн. фурмаўшчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
фурмаўшчыку́ мн. фурмаўшчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
furmaŭščyk — беларуская лацінка
Слова фурмаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фурмаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фурнітура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фурма́нскі (9)
(9) спла́ўшчык ‹
› фурма́нства (10)
(13) фераспла́ўшчык ‹
› фурма́ншчык (10)
(11) клеймаўшчы́к ‹
› фу́рменны (8)
(9) гумаўшчы́к ‹
› фурніту́ра (9)
(10) кранаўшчы́к ‹
› фурніту́рны (10)
(14) аўтакранаўшчы́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
