аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гуміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́міна мн. гу́міны |
| Родны каго? чаго? |
гу́міны мн. гу́мін |
| Давальны каму? чаму? |
гу́міне мн. гу́мінам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́міну мн. гу́міны |
| Творны кім? чым? |
гу́мінай, гу́мінаю мн. гу́мінамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́міне мн. гу́мінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тры грошы не варты.
гэты ваш старнікЯ не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
humina — беларуская лацінка
Слова гуміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуміна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуміраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гуміла́к (7)
(8) харо́міна ‹
› Гумілё́ў (7)
(9) контрмі́на ‹
› гумілё́ўскі (10)
(7) шы́рміна ‹
› гумі́навы (8)
(8) халумі́на ‹
› гумірава́льны (12)
(6) дымі́на ‹
› гумірава́нне (11)
(7) асьмі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.