мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыме́ць — дзеяслоў дымі́цца — дзеяслоў
канцэпт

дыміна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дымі́на

мн.  дымі́ны
Родны
каго? чаго?
дымі́ны

мн.  дымі́н, дымі́наў
Давальны
каму? чаму?
дымі́не

мн.  дымі́нам
Вінавальны
каго? што?
дымі́ну

мн.  дымі́ны
Творны
кім? чым?
дымі́най, дымі́наю

мн.  дымі́намі
Месны
у кім? у чым?
дымі́не

мн.  дымі́нах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова — вецер, а пісьмо — грунт.


Зараз бы вярнуць усе грошы, якія я прапіў, і зноў іх прапіць.

* Перад тым як ужыць алкаголь, з'ешце страву з печані. Так алкаголь не зразумее, якую печань яму атакоўваць.

dymina — беларуская лацінка

Слова дыміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыміна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дымка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дыметылфтала́т (13)

(7) шы́рміна

дыме́цца (7)

(6) гу́міна

дыме́ць (6)

(8) халумі́на

дымі́цца (7)

(7) асьмі́на

дымі́ць (6)

(10) паўасьмі́на

ды́мка (5)

(12) хрызантэ́міна


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мядзведзь і алені