STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дымі́на мн. дымі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дымі́ны мн. дымі́н, дымі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дымі́не мн. дымі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дымі́ну мн. дымі́ны |
| Творны кім? чым? |
дымі́най, дымі́наю мн. дымі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дымі́не мн. дымі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны гад мае свой яд. (прыказка)
Маё рэзюмэ — гэта проста спіс рэчаў, якімі я больш ніколі не захачу займацца.
dymina — беларуская лацінка
Слова дыміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыміна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыметылфтала́т (13)
(7) шы́рміна ‹
› дыме́цца (7)
(6) гу́міна ‹
› дыме́ць (6)
(8) халумі́на ‹
› дымі́цца (7)
(7) асьмі́на ‹
› дымі́ць (6)
(10) паўасьмі́на ‹
› ды́мка (5)
(12) хрызантэ́міна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
