мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дымі́ць — дзеяслоў дымле́нне — назоўнік
канцэпт

дымка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дымка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ды́мка

мн.  ды́мкі
Родны
каго? чаго?
ды́мкі

мн.  ды́мак
Давальны
каму? чаму?
ды́мцы

мн.  ды́мкам
Вінавальны
каго? што?
ды́мку

мн.  ды́мкі
Творны
кім? чым?
ды́мкай, ды́мкаю

мн.  ды́мкамі
Месны
у кім? у чым?
ды́мцы

мн.  ды́мках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

Адзін французскі часопіс для мужчын абвясціў конкурс на найлепшае апісанне сваёй раніцы. Першае месца заняў аўтар такога твора: «Я ўстаю, снедаю, адзяваюся і еду дадому».


dymka — беларуская лацінка

Слова дымка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дымка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дымленне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дымі́на (6)

(5) су́мка

дымі́цца (7)

(10) тэрмасу́мка

дымі́ць (6)

(8) бясшу́мка

дымле́нне (8)

(6) ады́мка

ды́млены (7)

(6) зды́мка

ды́млены (7)

(12) рапі́д-зды́мка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шэдэўр