аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дымка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́мка мн. ды́мкі |
| Родны каго? чаго? |
ды́мкі мн. ды́мак |
| Давальны каму? чаму? |
ды́мцы мн. ды́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́мку мн. ды́мкі |
| Творны кім? чым? |
ды́мкай, ды́мкаю мн. ды́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́мцы мн. ды́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.
Як гэта называецца? (ніўалэХ)dymka — беларуская лацінка
Слова дымка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дымка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дымі́на (6)
(5) су́мка ‹
› дымі́цца (7)
(10) тэрмасу́мка ‹
› дымі́ць (6)
(8) бясшу́мка ‹
› дымле́нне (8)
(6) ады́мка ‹
› ды́млены (7)
(6) зды́мка ‹
› ды́млены (7)
(12) рапі́д-зды́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры