STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дымленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дымле́нне мн. дымле́нні |
| Родны каго? чаго? |
дымле́ння мн. дымле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дымле́нню мн. дымле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дымле́нне мн. дымле́нні |
| Творны кім? чым? |
дымле́ннем мн. дымле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дымле́нні мн. дымле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Калі ў кватэры прыбірацца радзей, вынікі будуць больш прыкметнымі.
dymliennie — беларуская лацінка
Слова дымленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дымленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымляніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дымі́цца (7)
(10) атлумле́нне ‹
› дымі́ць (6)
(11) затлумле́нне ‹
› ды́мка (5)
(8) сумле́нне ‹
› ды́млены (7)
(10) задымле́нне ‹
› ды́млены (7)
(9) шчымле́нне ‹
› дымлё́ны (7)
(10) ушчымле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
