аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
су́мка мн. су́мкі |
| Родны каго? чаго? |
су́мкі мн. су́мак |
| Давальны каму? чаму? |
су́мцы мн. су́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
су́мку мн. су́мкі |
| Творны кім? чым? |
су́мкай, су́мкаю мн. су́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
су́мцы мн. су́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
Ніколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.
sumka — беларуская лацінка
Слова сумка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумка-аптэчка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумё́цісты (9)
(7) вы́думка ‹
› сумё́ціцца (9)
(8) пры́думка ‹
› сумі́ж (5)
(5) ку́мка ‹
› су́мка-аптэ́чка (13)
(10) тэрмасу́мка ‹
› сумле́нна (8)
(8) бясшу́мка ‹
› сумле́ннасць (11)
(5) ды́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.