аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гурочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гуро́чнік мн. гуро́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
гуро́чніку мн. гуро́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
гуро́чніку мн. гуро́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
гуро́чнік мн. гуро́чнікі |
| Творны кім? чым? |
гуро́чнікам мн. гуро́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
гуро́чніку мн. гуро́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Зайдзі на галоўную старонку.
Напішы ў анаграмы сваё імя і націсні спецпошук.
Цяпер ты ведаеш, хто ты насамрэч.
huročnik — беларуская лацінка
Слова гурочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурочнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гурмо́й (6)
(8) абро́чнік ‹
› гуро́к (5)
(7) про́чнік ‹
› гуро́нскі (8)
(7) уро́чнік ‹
› гуро́чны (7)
(9) агуро́чнік ‹
› гу́рт (4)
(8) суро́чнік ‹
› гу́рт (4)
(10) папяро́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.