STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гусляр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гусля́р мн. гусляры́ |
| Родны каго? чаго? |
гусляра́ мн. гусляро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
гусляру́ мн. гусляра́м |
| Вінавальны каго? што? |
гусляра́ мн. гусляро́ў |
| Творны кім? чым? |
гусляро́м мн. гусляра́мі |
| Месны у кім? у чым? |
гусляру́ мн. гусляра́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Чалавек жыве, пакуль ён чагосьці хоча.
husliar — беларуская лацінка
Слова гусляр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гусляр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове густ + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́ска (5)
(7) біфіляр ‹
› гу́слі (5)
(5) шкля́р ‹
› гусліст (7)
(9) экзэмпля́р ‹
› гусля́рны (8)
(6) мысля́р ‹
› гусляро́ў (8)
(6) вясля́р ‹
› гусля́рскі (9)
(6) цясля́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
