Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 слацца¹, шлецца; незакончанае трыванне
  залежны стан да слаць¹.
 слацца², сцялюся, сцелешся, сцелецца; незакончанае трыванне
  1. Ляжаць на паверхні чаго-н. Дыванамі слалася жоўтае лісце. ← Ілья Гурскі. І падаюць і сцелюцца сняжынкі на шляхі. ← Анатоль Астрэйка. І тут [на сцежцы] снег быў некрануты, і сіняваты, і мякка, як крухмал, рыпеў пад нагамі, і зноў сляды чалавека слаліся акуратна і роўна. ← Анатоль Кудравец. / Пра святло, цені і пад. З таго боку, адкуль чароўнай вясёлкай слаўся сонечны прамень, таксама пасыпаліся стрэлы. ← Аляксей Кулакоўскі. Касыя, доўгія цені ад прысадаў слаліся на брук. ← Рыгор Мурашка. // Прыпадаць, схіляцца (пра расліны). Зблытаная дажджамі трава нізка слалася па зямлі. ← Мікола Сергіевіч. А поруч з пшаніцай, па другі бок дарожкі, зялёнай коўдрачкаю авёс сцелецца. ← Якуб Колас.
  2. Ляжаць, рассцілацца на вялікай прасторы. Пойдзеш ты ў свет і людзі Хадою адважнай, Прад табою слацца будзе Край наш неабсяжны. ← Янка Купала. Лог зялёным дываном слаўся да рэчкі. ← Іван Пташнікаў.
  3. Расці, распасціраючы галіны, сцёблы, лісце па паверхні чаго-н. У садзе былі ўжо і такія яблыні, што голлем слаліся амаль па самай зямлі. ← Раман Сабаленка. Пушыста ўецца-сцелецца густая дзераза. ← Андрэй Александровіч.
  4. Паволі распаўсюджвацца па паверхні або над паверхняй чаго-н. На школьным двары было яшчэ многа дыму, ён слаўся па здратаванай, уезджанай траве. ← Аляксей Кулакоўскі. Шэрыя хмары над лесам сцелюцца, Вецер снягамі палі заносіць. ← Кастусь Кірэенка. Над прасцягамі заросшай дрыгвы слаўся рэдкі туман. ← Усевалад Краўчанка. Над жытам, над прыдарожным ракітнікам слаўся густы пыл. ← Сяргей Грахоўскі. Прахалода найбольш адчувалася ля рэчкі. Лёгкі халадок слаўся па зямлі, пашчыпваў падэшвы, бадзёрыў. ← Ігар Хадановіч. / Пра вечар, змрок. Па полі ўжо слаўся густы змрок. ← Іван Мележ. / Пра гукі. З узгорка несліся насустрач сонцу словы гімна, слаліся над сумнымі палявымі прасторамі, заклікалі. ← Платон Галавач.
  5. Лятаць, хутка бегчы, выцягнуўшыся ў імклівым руху. Ластаўкі неяк дзіўна сцелюцца каля самай зямлі. ← Вісарыён Гарбук. А за ворагам казакі Віхрам слаліся ў пагоні. ← Сцяпан Гаўрусёў.
  6. Рыхтаваць, слаць сабе пасцель. Мы сцелемся ў халодных сенцах на нейкіх нізкіх скрынях. ← Кузьма Чорны.
  7. залежны стан да слаць².
  •••
  Лістам слацца — выдыгаць перад кім-н., падлізвацца да каго-н.