STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гюбнерыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гюбнеры́т мн. гюбнеры́ты |
| Родны каго? чаго? |
гюбнеры́ту мн. гюбнеры́таў |
| Давальны каму? чаму? |
гюбнеры́ту мн. гюбнеры́там |
| Вінавальны каго? што? |
гюбнеры́т мн. гюбнеры́ты |
| Творны кім? чым? |
гюбнеры́там мн. гюбнеры́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гюбнеры́це мн. гюбнеры́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
hiubnieryt — беларуская лацінка
Слова гюбнерыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гюбнерыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гювеч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гэ́хнуць (7)
(8) ваплерыт ‹
› гэ́цнуцца (8)
(10) пантэлеры́т ‹
› гэ́цнуць (7)
(7) фанеры́т ‹
› гюве́ч (5)
(10) гідраперы́т ‹
› гю́йс (4)
(5) феры́т ‹
› гюле́ш (5)
(10) алюмаферыт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
